توصیف و تحلیل یک اجازه نقل حدیث از آیت‌الله محمد واعظ‌زاده خراسانی رحمه الله علیه
کد مقاله : 1010-CONF-FULL (R1)
نویسندگان
محمدرضا جواهری *
عضو هیات علمی دانشگاه فردوسی مشهد
چکیده مقاله
در پی استجازه اینجانب از آیت‌الله شیخ محمد واعظ‌زاده خراسانی و گذران مرحلة آزمایش علمی، سرانجام در روز سه شنبه مورخ 12 شوال 1431 هجری قمری برابر با 30 شهریور 1389 اجازه کتبی نقل حدیث از استاد صادر شد. برای توفیق در استجازه و دریافت اجازه روایت از استاد بزرگوار خدا را شاکرم. آیت‌الله واعظ‌زاده خراسانی استاد بنده در درس‌های کارشناسی در دهه شصت و دکتری در دهه هشتاد قرن سیزدهم هجری خورشیدی در دانشگاه فردوسی مشهد دانشکده الهیات و معارف اسلامی بود و این مطلب از متن اجازه ایشان روشن است. بر پایه این شناخت بود که تقاضای اجازه بنده را پذیرفت و اجازه‌نامه پیوست صادر شد. اجازه روایتی آثار فراوانی دارد یکی از آن‌ها انسلاک در زمره روایان حدیث است که با اجازه، سند دریافت کننده اجازه به کتاب‌های مشایخ حدیث از ارسال خارج می‌شود و مسند می‌گردد. در متن این اجازه پس از خطبه‌ی کوتاه تقریبی در حمد خدا و صلوات بر محمد و آل محمد علیهم‌السلام و درود بر اصحاب برگزیده پیامبر و تابعین، از استجازه بنده و صلاحیت مستجیز یاد شده است. در این اجازه استاد واعظ‌زاده خراسانی از مشایخ اجازه خویش تنها سه تن از آنان را با طریق حدیثی آنان نام برده است.
کلیدواژه ها
اجازه نقل حدیث، محمد واعظ‌زاده خراسانی، مشایخ اجازه، سیدحسین طباطبائی بروجردی، شیخ آقابزرگ تهرانی، شیخ محمدصالح مازندرانی حائری.
وضعیت: پذیرفته شده برای ارائه شفاهی