مبانی و رویکرد تقریبی استاد واعظ‌زاده در سنجه دیدگاه منتقدان و مخالفان
کد مقاله : 1012-CONF-FULL (R1)
نویسندگان
اسماعیل رضایی برجکی *
رئیس گروه تاریخ و سیره اهل بیت (ع) بنیاد پژوهشهای اسلامی
چکیده مقاله
آیت‌الله واعظ‌زاده خراسانی از باورمندان به مسئله وحدت اسلامی و تقریب مذاهب در دوره معاصر به شمار می-رود و طی چند دهه فعالیت علمی و تبلیغی خویش، بر این باور زیست و رفتار کرد. تبیین قرآنی مسئله وحدت اسلامی و تطبیق آن با اصول مذهبی، مشارکت در تأسیس نهادهای تقریبی مجمع تقریب و دانشگاه مذاهب اسلامی، مسافرت‌های علمی و تبلیغی به کشورهای مختلف اسلامی و مشارکت در همایش‌‌های متعدد، بخشی از فعالیت‌های وی در راستای اهداف تقریبی به شمار می‌رود.
رویکرد وی از آغاز تا پایان با مخالفت‌ها و انتقادهای بسیاری روبه‌رو شد که اصل یا روش او و همفکرانش را در این مسیر به چالش کشیده‌ است. در این مقاله، ابتدا با روش توصیفی ـ تحلیلی، مبانی و راهکارهای پیشنهادی جریان تقریب‌گرا؛ ازجمله استاد واعظ زاده، برای وحدت و تقریب تبیین می‌شود. سپس،‌ این مبانی و راهکارها،‌ از نگاه و دیدگاه‌ مخالفان و منتقدان، مورد ارزیابی قرار می‌گیرد تا به پرسش پاسخ داده شود که دیدگاه‌ها‌ی مخالفان بر چه مبانی استوار است و چه نقشی در فراز و فرود مسیر تقریب و وحدت داشته‌اند؟ این ارزیابی، نه با رویکرد پاسخ گویی به مخالفان،‌ بلکه با هدف دسته‌بندی مخالفان با توجه به محورها و دلایل آنها در مخالفت یا نقد رویکرد تقریب گرایی صورت خواهد گرفت.
کلیدواژه ها
واعظ‌زاده خراسانی، تقریب مذاهب، وحدت اسلامی، منتقدان، مخالفان.
وضعیت: پذیرفته شده