علامه واعظ زاده و امتداد خط فکری آیت الله بروجردی در مسالۀ تقریب ؛ حفظ وحدت با تکیه بر مرجعیت علمی اهل بیت(ع)
کد مقاله : 1038-CONF-FULL
نویسندگان
علی اصغر صائمی1، غلامعلی مقدم *2
1دانش آموخته سطح چهار حوزه علمیه خراسان
2استادیار گروه فلسفه و کلام دانشگاه علوم اسلامی رضوی
چکیده مقاله
علامه محمد واعظ‌زاده خراسانی(ره)، از شاگردان برجستۀ آیت‌الله العظمی بروجردی(ره) در دهۀ هشتم قرن چهاردهم هجری (از ۱۳۶۸ق.هـ تا ۱۳۸۰ق.هـ)، بیش از یک دهه از محضر علمی، سیرۀ عملی و مشی تقریبی آن مرجع بزرگ بهره برد و در ابعاد گوناگون، به‌ویژه در تحقق وحدت امت اسلامی بر مبنای مرجعیت اهل‌بیت(ع)، از ایشان تأثیر پذیرفت. مسئلۀ مورد تحقیق در این مقاله، تبیین اهمیت و محورهای عمدۀ تفکر آیت‌الله بروجردی(ره) در مسئلۀ وحدت، با تأکید بر احیای مرجعیت علمی اهل‌بیت(ع) و شناخت صحیح آموزه‌های اسلام از طریق مکتب آنان است؛ محوری که در اندیشه و عمل علامه واعظ‌زاده استمرار یافته است.
این پژوهش با روش تحلیلی، به تبیین این مبنا و امتداد آن در سیرۀ فکری و عملی علامه واعظ‌زاده می‌پردازد. مرحوم واعظ‌زاده با بهره‌گیری از فرصت فراهم‌شده در سایۀ انقلاب اسلامی، به‌ویژه پس از تأسیس «مجمع التقریب بین المذاهب الاسلامیه»، و با تکیه بر مبانی و اندوختۀ علمی و تجربی برگرفته از سیرۀ تقریبی آیت‌الله بروجردی(ره)، بر حفظ وحدت امت اسلامی بر محور مرجعیت علمی اهل‌بیت عصمت و طهارت(ع) به جای منازعات تاریخی تأکید کرد. ایشان نشان داد که این رویکرد، نقشی تعیین‌کننده در تحقق وحدت و دستیابی به فهم صحیح از معارف اسلامی دارد.
کلیدواژه ها
کلمات کلیدی: آیت الله بروجردی(ره)، علامه واعظ زاده، مرجعیت اهل بیت، استمرار اندیشۀ تقریب.
وضعیت: پذیرفته شده